De discusvis
Echte discusvis: Symphysodon discus
Groene discusvis: Symphysodon aequifasciata aequifasciata
Bruine discusvis: Symphysodon aequifasciata axelrodi
Blauwe discusvis: Symphysodon aequifasciata haraldi
Sinds de discusvis in 1914 bekend werd onder de aquarianen, hebben vele aquariumhouders in West-Europa en Amerika deze vis geprobeerd te kweken. Via Duitsland is in 1914 de Discus voor het eerst naar West-Europa gebracht. De ingevoerde vissen leefden niet lang, aangezien er weinig tot niets bekend was over de Discus.
De vis werd in die tijd als zeer moeilijk te houden omschreven. Na de eerste import werden er meerdere vissen geïmporteerd, die voor zeer hoge prijzen naar de liefhebber met ruime beurs gingen. Af en toe waren er berichten, voornamelijk uit Amerika, dat een kweek was geslaagd, maar bijzonderheden waren er niet. Toch danken we aan deze pioniers dat de Discus heden ten dage zo populair is. Halverwege de vijftiger jaren werd voor het eerst een kweekverslag gepubliceerd. De leergierige lezers van dit kweekverslag, hebben de beschreven methode uitgeprobeerd, met als gevolg dat er nu met de Discusvis redelijk tot goed gekweekt kan worden.
De Discusvis kent enkele soorten die allemaal uit het Amazonegebied komen.
Echte discusvis: Symphysodon discus
Ook wel de koning der zoetwatervissen genoemd. (Vandaar de bijnaam: "The King") Deze vis wordt vrij groot, ongeveer 20 cm, en is zeer mooi gekleurd. Vanuit de grondtinten oranje tot roestbruin en blauwgroen komen de meest uiteenlopende kleuren voor.
De meest opvallende kenmerken zijn de schotelvormige bouw, zoals ook de maanvissen hebben, maar dan zonder de hoge waaierende rug en aarsvin. Verder vinden we patronen van golvende lijnen, verticaal door het oog en de keel, horizontaal op de kop, in de nek en op het kieuwdeksel.
Groene discusvis: Symphysodon aequifasciata aequifasciata
Een variant met blauwe horizontale, golvende banden, die normaal op het middendeel van het lichaam ontbreken, op een donkere tot bruingroene ondergrond en dikwijls negen donkere, verticale banden. De groene discusvis bereikt een lengte van 15 cm.
Bruine discusvis: Symphysodon aequifasciata axelrodi
Deze vis heeft enkele horizontale blauwe banden, op een donkerbruine ondergrond. De bruine discusvis wordt ongeveer 14 cm groot. Deze soort is regelmatig in de handel te vinden.
Blauwe discusvis: Symphysodon aequifasciata haraldi
Dit is de sterkste soort. De zeer duidelijke golvende banden, die op het middengedeelte van het lichaam ontbreken. Maar toch een van de mooiste variëteiten. Hij is met een grote van 12 cm wel de kleinste soort.
Welke Discus soort er wordt gehouden maakt niet zovel uit, want de kleur van de Discus kan veranderen door omgeving PH. Een verandering van bruin naar rood en bruin naar groen kan al tot stand worden gebracht door wijziging van de PH en de hardheid van het water. Er zijn ook kleurveranderingen mogelijk door het dieet: een broedsel van bruine discusvissen krijgt een rode kleur door een menu dat vrijwel uitsluitend bestaat uit watervlooien. Het is dus te begrijpen dat het ontzettend moeilijk is, de vissen te herkennen aan kleur of tekening. Verder zullen de jongen, totdat deze ongeveer 3cm zijn, helemaal niets verraden over hun kleur als volwassen vis.
Het is vrijwel onmogelijk om vast te stellen of het een mannelijk of vrouwelijk exemplaar is, oftewel koop een paar dat eieren heeft afgezet. Want zelfs volwassen exemplaren hebben geen duidelijke kenmerken op dit punt. De beste manier om een geschikt paar te krijgen is van verschillende broedsels wat jonge vissen bij elkaar te zetten. Deze zullen vanzelf wel een geschikt paar vormen.
Wees vooral niet bang om eerst heel lang te kijken en te overleggen, voordat u een discusvis koopt. Het beste is om discusvissen helemaal apart te houden, in de winkel maar ook in uw eigen aquarium. Alleen op deze manier kan worden vermeden dat deze kostbare vissen worden besmet met een ziekte door doodgewone en goedkope soorten. Neem uitsluitend gezond ogende vissen. Dus geen zeer donker gekleurde exemplaren,of vissen die maar in een hoekje zitten, of exemplaren die mager boven de ogen zijn.
Discusvissen hebben een hekel aan vies en troebel water, zodat u de meeste kans hebt op een gezonde vis, als u ziet dat ze in de winkel in schone, goed gefilterde-bakken worden bewaard. Het is eenvoudig na te gaan hoe de samenstelling van het water is zodat u ervoor kunt zorgen dat bij u thuis dezelfde omstandigheden worden geschapen. De meeste handelaren houden de vissen op leidingwater, de goede verkoper zal de vissen houden in water wat hun natuurlijke omgeving benadert. Als u zo'n handelaar weet, neem dan met de vis zoveel water mee als u kunt, en probeer het thuis te gebruiken als basis voor uw eigen bak. Dit soort water bevat altijd erg weinig mineralen en heeft een PH van zuur tot zeer zuur. Indien u het plan hebt opgevat discusvissen te gaan kweken, hebt u ook dergelijk water nodig. Oftewel weinig mineralen, een PH van 6 is voor de gewone verzorging. Voor de kweek nog wat zuurder een PH van 5.